De Behemoth en Leviathan

In Job 40 en 41 worden twee bijzondere dieren beschreven: de Behemoth en de Leviathan. Er is tussen creationisten en evolutionisten veel discussie geweest over de identificatie van deze twee dieren. Creationisten identificeren de Behemoth doorgaans als een sauropode en de Leviathan een uitgestorven zeereptiel, terwijl deze interpretatie binnen een naturalistische visie niet mogelijk is. Daarbinnen worden de dieren doorgaans gezien als nog bestaande dieren – zoals het nijlpaard en de krokodil – of als mythologische wezens. In dit artikel zal ik bespreken welke interpretatie de meest waarschijnlijke is.

Het volledige artikel is hier te lezen: Radagast-De-Behemoth-en-de-Leviathan

Advertenties

Een ontbrekende schakel?

Meestal weten evolutionisten je te vertellen dat er heel veel tussenvormen zijn, die ervoor zorgen dat het fossielenverslag een gradueel verloop laat zien van primitieve organismen, die via allerlei minieme stapjes – die terug te zien zijn bij fossielen – uitwaaieren in diversiteit en complexiteit. Zo worden er ook veel tussenvormen aangewezen voor de overgang van archosauriërs naar dinosauriërs, zoals je op Wikipedia kunt lezen. Het komt daarom toch als een verassing als onderzoekers weten te vertellen dat zij een ‘ontbrekende schakel’ hebben gevonden. Mij was namelijk nooit verteld dat er nog een schakel nodig was die nog ontbrak. Toch berichtte de NOS dat er een ‘ontbrekend puzzelstukje in de evolutie van dino’s’ is gevonden [1]. Het gaat om een publicatie in Biology Letters, waarin onderzoekers de al eerder gevonden Chilesaurus aan een nieuw onderzoek onderwerpen [2]. Ook zij spreken over een ‘missing-link’, ‘bridging the morphological gap between Theropoda and Ornithischia’. Is dat eigenlijk wel zo?

Ghost lineage

Het fossiel van de Chilesaurus wordt gedateerd op ongeveer 150 miljoen jaar oud [3]. Echter, dinosauriërs zouden zo’n 80 miljoen jaar eerder zijn ontstaan. Als de Chilesaurus aan de voet van de dinosauriërstamboom wil staan, dan zou hij dus veel ouder moeten zijn. De auteurs erkennen dit ook:

Paradoxically, this early diverging lineage is of Late Jurassic age, implying an extensive ghost lineage between it and other ornithischians and basal theropods. [2]

Een ghost lineage is de term voor een periode waarin een bepaald taxon wordt verondersteld te hebben bestaan, hoewel er geen fossielen van gevonden zijn. De auteurs voorspellen dat er in de toekomst meer van dit soort fossielen gevonden zullen worden in oudere lagen. Het probleem hiermee is dat dit heel lastig te ontkrachten valt. Stel dat er daadwerkelijk geen oudere fossielen van de Chilesaurus zijn, dan blijven de onderzoekers gewoon wachten. Hun voorspelling is dan nog niet uitgekomen, maar het zou nog altijd best kunnen, totdat wij alle aardlagen op aarde hebben onderzocht.

Baraminologie

Om te kijken of de Chilesaurus daadwerkelijk het ‘gat tussen de ornithischia en theropoden overbrugt’, heb ik de gegevens uit het Supplementary Material van het artikel geanalyseerd met BDISTMDS [4]. BDISTMDS laat zien welke soorten veel overeenkomsten hebben en welke veel verschillen. Omdat veel kenmerken van soorten onbekend zijn, zit er een aanzienlijke foutmarge in de methode. Daarom heb ik allereerst de fossielen weggehaald waarvan minder dan 40% van de kenmerken die ik in mijn analyse gebruikte, bekend zijn. Vervolgens heb ik het programma twee keer met dezelfde fossielen en hetzelfde aantal kenmerken laten rekenen, maar in het eerste geval werden alleen kenmerken meegerekend die bij minstens 95% van alle soorten bekend zijn en de tweede keer legde ik de drempel bij 75%. Dit percentage wordt de ‘relevance cutoff’ genoemd. De resultaten van beide keren zijn in de onderstaande tabellen te zien:

Baraminologie1.PNG

Baraminologie2.PNG

In de tabellen geven zwarte vakjes een sterke positieve correlatie aan. Rondjes geven een sterke negatieve correlatie aan. De ornithischia zijn aangegeven met een ˣ achter de naam, de sauropodomorpha met een ᶫ, de theropoda met een ᶺ en soorten die geen dinosauriër zijn met een °.

De tabellen laten duidelijk zijn dat de ornithischia een aparte groep vormen ten opzichte van de rest. De Chilesaurus, die dit gat zou moeten overbruggen, toont bij een relevance cutoff can 95% zelfs een sterke negatieve correlatie met de ornithischia. De Silesaurus lijkt bij een relevance cutoff van 95% meer op een ‘overgangsvorm’, maar vertoont bij een relevance cutoff van 75% juist sterke negatieve correlatie met de ornithischia. Is de Chilesaurus wel zo’n duidelijke tussenvorm?

Om er zeker van te zijn heb ik de analyse nogmaals uitgevoerd met alleen de ornithischia, theropoden en de Chilesaurus. De resultaten zijn hieronder te zien; opnieuw met eerst een relevance cutoff van 95% en vervolgens van 75%.

Baraminologie3

Baraminologie4

Opnieuw is zien dat de ornithischia en theropoda twee gescheiden groepen vormen. Bij een relevance cutoff van 95% vertoont de Chilesaurus sterke positieve correlatie met de theropoda en sterke negatieve correlatie met de ornithischia. Bij een relevance cutoff van 75% is het eerder een groep apart. Het is nog het beste te zien of de Chilesaurus het gat tussen de ornithischia en theropoda overbrugt door er een 3D-model van te maken. De resultaten daarvan zie je in de twee afbeeldingen hieronder, opnieuw met beide relevance cutoffs.

Baraminologie5

Baraminologie6

In deze afbeeldingen is de Chilesaurus blauw, zijn de ornithischia rood en de theropoda groen. Het is duidelijk te zien – zeker in de eerste afbeelding – dat de Chilesaurus het gat tussen beide groepen dinosauriërs niet overbrugt.

Creationisten en overgangsvormen

Een paar maanden geleden stelde René Fransen op zijn blog de volgende vraag:

Maar de vraag die ik heb voor de lezers van dit blog die evolutie afwijzen is deze: aan welke eisen moet een fossiel volgens jullie voldoen om te kunnen worden geaccepteerd als ‘tussenvorm’. [5]

Als antwoord schreef ik als reactie onder die blogpost:

Mij lijkt de meest formele definitie van een overgangsvorm voor een creationist wanneer betreffend fossiel in een barimonologische (BDISTMDS of zo) analyse tussen twee verschillende baramins in staat. [6]

Een preciezere definitie is misschien de volgende:

Een overgangsvorm is een organisme dat in een baraminologische analyse een discontinuïteit tussen twee groepen organismen overbrugt.

Hoewel de Chilesaurus als ontbrekende schakel wordt aangeprezen, lijkt mijn baraminologische analyse uit te wijzen dat de Chilesaurus ofwel een groep apart is (en geen overbrugging) of bij de theropoden gevoegd moet worden. Uiteraard zijn dit slechts voorlopige resultaten en kunnen we pas meer zekerheid verkrijgen als we ook baraminologische analyses met andere datasets doen. Op dit moment voldoet de Chilesaurus echter niet aan mijn creationistische definitie van een overgangsvorm.

[1]. https://nos.nl/artikel/2188300-chilesaurus-is-ontbrekend-puzzelstukje-in-evolutie-van-dino-s.html

[2] Baron, M.G. & P. M. Barrett (2017), A dinosaur missing-link? Chilesaurus and the early evolution of ornithischian dinosaurs, Biology Letters.

[3] Novas, F.E. et al. (2015), An enigmatic plant-eating theropod from the Late Jurassic period of Chile, Nature 522: 331-334.

[4] https://figshare.com/articles/Data_from_A_dinosaur_missing-link_i_Chilesaurus_i_and_the_early_evolution_of_ornithischian_dinosaurs/5277664

[5] http://www.sterrenstof.info/een-vraag-voor-creationisten/

[6] http://www.sterrenstof.info/een-vraag-voor-creationisten/comment-page-1/#comment-268721